Türk Toraks Derneği Sanal Astım Müzesi

GENETİK ÇALIŞMALAR

Bazı gen polimorfizmlerinde (NAT2*, NAT2*6A, NAT2*5A, CYP2C19*2) astım riskinde artış gösterilirken bazılarında (PARP-1V762A, GSTP1 Val105Val) ise koruyucu özelliğe sahip olduğu gösterilmiştir. Bunu yanında bazı gen polimorfizmleri (plazminojen aktivatör inhibitör tip-1 geninin 4G/5G, Mn-SOD) ile astım arasında da bir ilişki saptanmamıştır. Çalışmalar aşağıda maddeler halinde sıralanmıştır. Bu kapsamda yapılan makalelerin yıllara göre dağılımı ve içeriği Tablo 1’de gösterilmiştir

KAYNAKLAR

Aynacioglu AS, et al. Protective role of glutathione S-transferase P1 (GSTP1) Val105Val genotype in patients with bronchial asthma. British Journal of Clinical Pharmacology. 2003;57:213-217. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/14748821/
Gurel A, et al. The Ala-9Val polymorphism in the mitochondrial targeting sequence (MTS) of the manganese superoxide dismutase gene is not associated with juvenile-onset asthma. Clinical Biochemistry. 2004; 37:1117–1120. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/15589819/
Yildiz P, et al. Endothelial Dysfunction in Patients with Asthma: The Role of Polymorphisms of ACE and Endothelial NOS Genes. Journal of Asthma 2004;41:159-66. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/15115168/
Tamer L, et al. Glutathione-S-transferase gene polymorphisms (GSTT1, GSTM1, GSTP1) as increased risk factors for asthma. Respirology. 2004;9:493–498. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/15612961/
Tamer L, et al. Relationship between N-acetyl transferase-2 gene polymorphism and risk of bronchial asthma. Tüberküloz ve Toraks Dergisi 2006; 54(2): 137-143 https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/16924569/
Cosan D, et al. Plasminogen Activator Inhibitor Type-1 Gene 4G/5G Polymorphism in Turkish Adult Patients with Asthma. Genetic Testing and Molecular Biomarkers. 2009;13:543-546. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/19604112/
Tug E, et al. Relationship Between the IL-12B Promoter Polymorphism and Allergic Rhinitis, Familial Asthma, Serum Total IgE, and Eosinophil Level in Asthma Patients. J Investig Allergol Clin Immunol 2009;19(1): 21-26. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/19274925/
Tezcan G, et al. The Ala Allele at Val762Ala Polymorphism in Poly(ADP-ribose) Polymerase-1 (PARP-1) Gene is Associated with a Decreased Risk of Asthma in a Turkish Population. Journal of Asthma 2009;46:371–374. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/19484672/
Eryüksel E, et al. Angiotensin Converting Enzyme Gene Polymorphism in Turkish Asthmatic Patients. Journal of Asthma 2009;46:335–338. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/19484664/
Yaroglu HY, et al. CYP2C19 Gene Polymorphism May Be a Risk Factor for Bronchial Asthma. Med Princ Pract 2011;20:39–42. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/21160212/
Birben E, et al. The role of SPINK5 in asthma related physiological events in the airway epithelium. Respiratory Medicine 2012;106, 349-355. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/22133475/
Sahin F, Yıldız P, Kuskucu A, Kuskucu MA, Karaca N, Midilli K. The effect of CD14 and TLR4 gene polymorphisms on asthma phenotypes in adult Turkish asthma patients: a genetic study. BMC Pulm Med. 2014 Feb 13;14:20. doi: 10.1186/1471-2466-14-20. PMID: 24524443; PMCID: PMC3928321. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/24524443/
Karaca M, Atceken N, Karaca Ş, Civelek E, Şekerel BE, Polimanti R. Phenotypic and Molecular Characterization of Risk Loci Associated With Asthma and Lung Function. Allergy Asthma Immunol Res. 2020 Sep;12(5):806-820. doi: 10.4168/aair.2020.12.5.806. PMID: 32638561; PMCID: PMC7347000. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/32638561/

Yıl	Yazarlar	Amaç	Olgu sayısı	Değerlendirilen parametreler	Sonuç
2003	Aynacioglu AS ve ark. (1)	Ksenobiyotik metabolize edici enzimlerin dağılımında bireyler ve etnik gruplar arası farklılıklar bulunduğundan, bir Türk örnekleminde astımlı hastalarda GSTP1 ile 105Val polimorfizminin incelenmesi	210 astımlı, 265 sağlıklı kontrol	GSTP1 ile 105Val polimorfizmi	GSTP1 Val105 homozigotlarının oranı, astımlı hastalarda kontrol bireylerine göre anlamlı olarak daha düşük saptanmıştır. GSTP1 Ile105Val genotiplerinin dağılımı ve GSTP1 Val105Val homozigotlarının sıklığı atopik ve non-atopik astımlılar arasında önemli ölçüde farklı bulunmamıştır.
2004	Gurel A ve ark. (2)	Mitokondriyal hedefleme sekansındaki Mn-SOD polimorfizmi ile astım arasındaki olası ilişkiyi araştırmak		Mn-SOD polimorfizmi	Hastalar ve kontroller arasında genotip frekanslarında anlamlı bir fark bulunmamıştır.
2004	Yildiz P ve ark. (3)	Astımlı hastalarda endotel disfonksiyonu ile ACE ve eNOS gen polimorfizmleri arasındaki ilişkiyi araştırmak	49 astımlı hasta, 49 sağlıklı kontrol	ACE ve eNOS gen polimorfizmleri	ACE ve eNOS genotip dağılımında, kontroller ve astım grupları arasında anlamlı bir fark yok. Ayrıca EDD, hem ACE hem de eNOS'un gen polimorfizmi ile ilişkili değil.
2004	Tamer L ve ark. (4)	Astım hastalarında balgam gulutatyon düzeylerini ölçerek antioksidan savunmaları araştırmak ve balgam NO2 düzeylerini ölçerek oksidan stresi değerlendirmek	Stabil astımı olan 11 hasta, akut astım atağı olan 10 hasta ve 11 kontrol	Balgam glutatyon, NO2 ve plazma NO2	Balgam örneklerinde glutatyon içeriği, en yüksek stabil ve astım alevlenmeleri olan hastalarda anlamlı yüksek. Balgam NO2 içeriği, kontrollerde, akut ve stabil astım hastalarına göre anlamlı derecede düşük. Akut ve stabil astım hastaları arasında balgam NO2 içeriklerinde anlamlı bir fark
2006	Tamer L ve ark. (5)	NAT2 genetik polimorfizminin astımın gelişmesinde bir rolü olup olmadığını araştırmak	97 astım hastası (atopik n:62; nonatopik n:35) ve 104 sağlıklı kontrol	NAT2, NAT26A NAT2*5A	Genotipe göre, mutant NAT2* ve NAT26A genotipi astım gelişmesi bir risk faktörüdür. Yavaş NAT25A asetilatör fenotipi hızlı fenotip ile karşılaştırıldığında bronşiyal astım oluşturma riski iki kat daha fazladır.
2009	Cosan D ve ark. (6)	Plazminojen aktivatör inhibitör tip-1 geninin 4G/5G polimorfizm genotiplerinin sıklığını belirlemek ve bu polimorfizmin astım gelişimindeki rolünü incelemek	165 kişi (98 astımlı hasta ve 67 sağlıklı kontrol)	Plazminojen aktivatör inhibitör tip-1 geninin 4G/5G polimorfizm genotipleri	Genotip dağılımı açısından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamış.
2009	Tug E, ve ark. (7)	Astım hastalarının; alerjik rinit, ailesel astım, eozinofiller ve total immünoglobulin E düzeyleri ile IL-12B arasındaki ilişkiyi araştırmak	53 astım hastası ve 60 kontrol	IL-12B promoter polimorfizmi	Ailesel astıma yatkınlığın A2 genotipiyle ilişkili olabileceği, astım ve alerjik rinit birlikteliğinin ise A1A2 genotipiyle ilişkili olabileceği bildirilmiştir.
2009	Tezcan G ve ark. (8)	Astımlı hastalarda azalmış enzimatik aktivite ile ilişkili olduğu bildirilen PARP-1 Val762Ala polimorfizmi ilişkisini değerlendirmek	Astımı olan 112 hasta ve 180 sağlıklı kontrol		PARP-1 762 AA genotipi astım riskinde 3.4 kat azalma, Heterozigot VA genotipi ise daha da yüksek bir koruma düzeyi sağladığı gösterilmiştir. Ayrıca, vahşi tip PARP-1 762 V aleli olanların olmayanlara göre 5 kat daha fazla astım gelişme riskine sahip olduğu saptanmıştır.
2009	Eryüksel E ve ark. (9)	Astımlı hastalarda bir ACE gen polimorfizmi sıklığını ve bunun klinik parametreler ve hastalık şiddeti üzerindeki etkisini belirlemek	97 astım hastası ve 96 sağlıklı kişi	ACE genotiplerinin (I = İnsersiyon ve D = Delesyon) sıklığı	DD ACE genotipi, kontrollerle karşılaştırıldığında astımlılarda önemli ölçüde daha sık. Hafif veya orta-şiddetli astımı olan hastalarda bu mutasyonların sıklıkları benzer.
2011	Yaroglu HY ve ark. (10)	CYP2C19'un genetik polimorfizminin bronşiyal astıma yatkınlıkta rol oynayıp oynamadığını araştırmak	97 astımlı hasta (62 atopik ve 35 atopik olmayan) ve 104 sağlıklı kontrol	CYP2C19	CYP2C193 genotipi tüm hastalarda ve kontrol grubunda wild tiptir. CYP2C192 heterozigot genotipin bronşiyal astım riskinde CYPC19*2 homozigot wild genotipe göre 2,46 kat daha fazladır.
2012	Birben E ve ark. (11)	SPINK5'in epitel hücreleri tarafından apoptoz, mukus ve sitokin üretimi gibi astımla ilişkili fizyolojik olaylar üzerindeki etkilerini belirlemek	-	SPINK5	SPINK5 ekspresyon vektörü ile transfekte edilmiş epitel hücreleri, transfekte edilmemiş hücrelere kıyasla daha fazla IL-6, IL-8 ve RANTES ürettiği gösterilmiştir. SPINK5 vektörü ile transfekte edilen hücreler önemli ölçüde daha yüksek hücre ölümü gösterse de SPINK5'in apoptoz üzerinde net bir etkisi gösterilememiştir.
2014	Şahin F ve ark. (12)	CD14 ve TLR4 genlerindeki polimorfizmin erişkin astım fenotipleri üzerindeki etkileri araştırılmışıtır.	Toplamda 131 astmlı ve 75 kontrol grubu	CD14 ve TLR4	CD14-159 C alleli varlığında (CC +CT) total IgE değerlerinin belirgin olarak daha düşük olduğu, ve TT genotipinde tam tersi olarak total IgE değerlerinin daha yüksek olduğu gösterilmiştir. Bunun dışında orta-ağır astımlılarda C alleli varlığının bir risk faktörü olduğu gösterilmiştir. TLR4 genleri ile astım fenotipleri arasında ilişki gösterilememiştir.
2020	Karaca M ve ark. (13)	Risk lokuslarının derin fenotipik ve moleküler karakterizasyonunu sağlanması ve bu genetik varyantların astım ve akciğer fonksiyonuyla ilişkili mekanizmalarının belirlenmesi.	-	PheWAS	Çalışma sonuçları ile solunum hastalıklarının genetikleri ve eşlik eden hastalıkları konusunda yeni veriler üretilmiş ve astım ve akciğer fonksiyonu ile ilişkilendirilen lokusların derin bir şekilde karakterizasyonunu sağlanmıştır.

KAYNAKLAR

Tablo 1. Astımda genetik çalışmalar