|
Yıl
|
Yazarlar
|
Belirteç/alındığı yer
|
Olgu sayısı
|
Bulgular
|
|
2001
|
Bağcı B ve ark. (1)
|
16 hafif, 10 orta ve 11 ağır astım hastası ve 12 sağlıklı kontrol
|
ADM
|
Astımlı ve kontrol grubu ADM düzeyleri arasında sırasıyla arasında anlamlı fark
saptanmamıştır.
Fakat astımlı hastalarda hastalığın şiddeti arttıkça plazma ADM düzeylerinde
anlamlı olmamakla birlikte yükselme gösterilmiştir.
|
|
2002
|
Oguzülgen İK ve ark. (2)
|
11 PMA hastası
|
ilk adetlerinden sonra döngünün yedinci gününde ve bir sonraki menstrüasyonun
başlamasından önce döngünün 26±3. gününde hastalar solunum fonksiyon testleri, metakolin
yükleme testi ve fraksiyone ekshale nitrik oksit (FENO) ile değerlendirilmiş
|
İki grup sonuçları karşılaştırıldığında anlamlı değişiklikler menstruasyon öncesi
FENO düzeylerinde ve indükte balgamdaki eozinofillerde artış olurken sonrasında azaldığı
gösterilmiştir.
|
|
2003
|
Turktas H ve ark. (3)
|
9 stabil hafif-orta astım
|
FENO
|
Bronş biyopsisi eozinofil, monosit ve lenfosit sayıları ile FENO arasında
korelasyon bulunmamakla birlikte, bronş biyopsilerindeki toplam inflamatuar hücre sayısı ile
FENO seviyeleri arasında zayıf bir pozitif korelasyon saptanmıştır.
FENO düzeyleri ile epitelyal deskuamasyon arasında negatif anlamlı bir korelasyon
bulunmuştur.
|
|
2004
|
Bagci B ve ark. (4)
|
6 hafif, 5 orta, 7 ağır astımlı hasta ve 5 sağlıklı kontrol
|
Serum ve balgam IL-2 ve IL-10 düzeyleri
|
Astımlıların ve kontrollerin balgam örneklerinde ve serum örneklerindeki
ortalama IL-2 ve IL-10 düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır.
Balgam veya serum IL-2 ve IL-10 seviyeleri ile klinik şiddet arasında bir ilişki
gösterilememiştir.
|
|
2003
|
Kokturk N ve ark. (5)
|
12 astımlı, 13 KOAH'lı ve 10 sağlıklı kişi
|
TGFβ1
|
Boyanma şiddeti gruplar arasında bronşiyal epitelde istatistiksel olarak farklı
değilken submukozada astımlı grupta anlamlı olarak daha yüksek saptanmıştır
|
|
2006
|
Çalıkoğlu M ve ark. (6)
|
22 stabil KOAH, 20 stabil astımlı hasta ve 15 sağlıklı kontrol
|
MMP-9 ve TIMP-1
|
KOAH hastalarında MMP-9 ve TIMP-1 kontrol grubundan anlamlı yüksek saptanmıştır.
Benzer şekilde astım hastalarında MMP-9 ve TIMP-1 düzeyleri de kontrol grubundan
daha yüksek bulunmuştur.
Ancak MMP-9 düzeyleri hasta grupları arasında anlamlı farklılık göstermezken,
TIMP-1 düzeyleri KOAH’lı hastalarda belirgin yüksek bulunmuştur.
Atopik astım hastalarında TIMP-1 düzeyleri nonatopik astımlılara göre anlamlı
olmamakla beraber hafifçe yüksek saptanmıştır.
|
|
2006
|
Özşeker F ve ark. (7)
|
Hafif-orta şiddette astımlı 17 hasta ve 10 sağlıklı kontrol
|
Serum ve indükte balgam SAA ve ECP düzeyleri
|
Tedavi edilmeyen astımlı hastaların serum ve indükte balgam SAA ve ECP düzeyleri,
balgam eozinofilleri ve nötrofilleri kontrol grubuna göre anlamlı derecede yüksek bulunmuştur.
ECP seviyeleri, balgam eozinofilleri ve makrofajlar önemli ölçüde azalmasına
rağmen, balgam ve serum SAA seviyeleri ve balgam nötrofilleri 6 aylık anti-inflamatuar
tedaviden sonra değişmeden kaldığı gösterilmiştir.
|
|
2007
|
Coskun A ve ark. (8)
|
35 astım hastası ve 20 kontrol
|
PAPP-A
|
Astımlı hastaların PAPP-A düzeyleri kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksek
saptanmıştır.
Serum PAPP-A konsantrasyonu ile astım şiddeti arasında anlamlı bir korelasyon
gösterilmiştir.
|
|
2008
|
Yüksel H ve ark. (9)
|
Mevsimsel AR'li 17 hasta ve nazal septum deviasyonu olan alerjik olmayan 9 hasta
|
eNOS ve iNOS
|
Mevsimsel AR'li hastalarda eNOS için ortalama HSCORE'lar, alerjik olmayan
kontrollerinkinden önemli ölçüde farklı saptanmamıştır.
Diğer yandan, iNOS için ortalama HSCORE'lar mevsimsel AR'li hastalarda anlamlı
olarak daha yüksek bulunmuştur.
Ayrıca, astımı olan ve olmayan mevsimsel AR hastaları arasında eNOS ekspresyonu
farklı olmasa da, iNOS için ortalama HSCORE'lar astımı olan hastalarda anlamlı olarak daha
yüksek saptanmıştır.
|
|
2007
|
Çelik GE ve ark. (10)
|
AERD'li 22 kişi, ATA'lı 22 kişi, astım ve aspirin duyarlılığı olmayan 10 gönüllü
|
LX A4 ve 15-epi-LX A4 s
|
Hem AERD hem de ATA gruplarındaki ağır astım hastaları, kendi gruplarındaki diğer
şiddet dereceleriyle karşılaştırıldığında aspirin ile stimülasyonla LX A4 üretiminin
azaldığını gösterilmiştir.
Her iki ağır astım grubunda LX A4 üretimi birbiriyle karşılaştırılabilir düzeyde
bulunmuştur.
|
|
2012
|
Aksu K ve ark. (11)
|
Persistan rinitli 53, hafif astımlı 12, persistan rinit ve astımlı 16 hasta ve 13
sağlıklı kontrolden oluşan dört çalışma grubu
|
malondialdehid ve total protein
|
Gruplar arasında ekshale soluk havasında malondialdehid ve total protein
ölçümlerinde fark saptanmamıştır.
|
|
2013
|
Aydin M ve ark. (12)
|
45 astımlı kadın hasta ve postmenopozal durumdaki 30 sağlıklı kişi
|
Kan şekeri, lipid profili, HbA1c, insülin, CRP, leptin, adiponektin, tümör nekroz
faktöralfa, interlökin (IL)-6, IL-8 ve plazminojen aktivatör inhibitörü-1 (PAI-1) düzeyleri
|
Astım hastalarının ortalama vücut kitle indeksi 29,6±5,4, kontrol grubunun ise
28,2±5,3 olarak saptanmıştır.
Metabolik sendrom görülme sıklığı her iki grupta da %26 olarak bulunmuştur.
Homeostaz modeli değerlendirmesi (HOMA-IR) ile hesaplanan insülin direnci ve açlık
insülin düzeyleri astım hastalarında anlamlı derecede yüksek saptanmıştır.
Astım hastalarında kontrollere göre leptin düzeyleri anlamlı olarak yüksek,
adiponektin düzeyleri ise düşük olarak bulunmuştur.
|
|
2015
|
Toru Ü ve ark. (13)
|
Visfatin ve grelin/serum
|
27 astımlı, 23 sağlıklı kontrol
|
Serum visfatin ve grelin düzeyleri astımlılarda belirgin olarak yüksek bulunmuştur.
Her iki markerin hastalık takip ve tedavisinde kullanılabilecek markerler olabileceği
belirtilmiştir.
|
|
2015
|
Ceylan A ve ark. (14)
|
Serum anjiyotensin, ACE, AngII, ACE2 ve Ang 1–7
|
27 astımlı ve 23 sağlıklı kontrol
|
Her iki grup arasındaki serum anjiyotensin ve ACE düzeyleri arasında farklılık
izlenmemiş, serum AngII, ACE2 ve Ang 1–7 düzeylerinin astımlılarda belirin olarak daha
yüksek olduğu tespit edilmiştir. Astımda renin-anjiyotensin sistemindeki aktiflenmenin
hastalıktaki homeostatik dengenin sağlanması sonucu olabileceği belirtilmiş ve bu yolağın
tedavide fayda sağlayabileceği belirtilmiştir.
|
|
2017
|
Önür S ve ark. (15)
|
Serum L-1β ve monosit IL-1β, IL-2, ve IL-10 ekspresyonu
|
32 astımlı
|
12 haftalık egzersiz programı sonrasında bakılan monosit IL-1β’de, serum IL-10’da,
IL-2’de düşüş izlenmiştir.
|
|
2019
|
Ceylan E ve ark. (16)
|
Sitokin/serum
|
120 stabil astımlı, 35 sağlıklı kontrol
|
Komorbiditesi bulunan astımlılarda, komorbiditesi bulunmayanlara göre serum IL-6 ve
IL-8 düzeylerinin belirgin olarak daha yüksek olduğu izlenmiştir.
|
|
2019
|
Bulut T ve ark. (17)
|
NK hücre sayısı, serum chemerin, irisin ve IL-1β
|
29 ağır astım, 30 sağlıklı kontrol
|
Kontrol grubuna kıyasla ağır astımlılarda bu belirteçlerin daha yüksek olduğu ve
omalizumab tedavisi sonrası IL-1β düzeylerinin belirgin düştüğü ve chemerin düzeylerinin
arttığı tespit edilmiştir. Tedavinin NK hücre sayısında değişikliğe neden olmadığı da
bulunmuştur.
|
|
2020
|
Gegin S ve ark. (18)
|
Exhaled breath condensate IL-6, LTB-4 ve NO
|
45 obez ve 31 non-obez gönüllü
|
Obez olan ve olmayan bireyler arasında exhaled breath condensate IL-6, LTB-4 ve NO
düzeyleri arasında farklılık izlenmemiştir.
|
|
2020
|
Uzan GC ve ark. (19)
|
Serum lipid mediatörleri, IL-5, disintegrin ve ADAM 33
|
27 astım, 35 KOAH ve 24 AKO
|
Astım ve AKO hastalarındaki PGD2 düzeyinin KOAH’a kıyasla yüksek olduğu ve farklı
solunum testi parametreleri ile her üç hastalık serum biyomarker düzeyleri arasında çeşitli
korelasyonlar gösterilmiştir. Sonuç olarak PGD2’nin astım ve AKO ile KOAH ayrımında
kullanışabileck bir marker olabileceği belirtilmiştir.
|
|
2020
|
Gegin S ve ark. (20)
|
Serum CRP, EBC NO, EBC IL-6, EBC LTB-4
|
30 obez ve 31 obez olmayan gönüllü
|
Her iki grup arasında serum CRP, EBC NO, EBC IL-6, EBC LTB-4 düzeyleri arasında
sadece serum CRP değerleri arasında farklılık tespit edilebilmiştir. Obez bireylerdeki
sistemik inflamasyon nedenli astım gelişimi açısından farklı belirteçlerin yol gösterici
olabileceği belirtilmiştir.
|
|
2020
|
Kızılırmak D ve ark. (21)
|
Grelin ve obestatin
|
51 stabil astımlı, 36 sağlıklı kontrol
|
Her iki grup arasında serum grelin ve obestatin düzeyleri arasında farklılık
izlenmemiştir. Grelin düzeylerinin obezlerde daha düşük olduğu gösterilmiştir.
|
|
2021
|
Yazici O ve ark. (22)
|
Pentraksin/serum
|
42 stabil astımlı, 35 sağlıklı kontrol
|
astımlı grupta serum pentraksin 3 düzeyi belirgin yüksek olduğu tespit edilmiştir.
Bu yüksekliğin hastalık şiddeti ile değişiklik göstermediği izlenmiştir.
|
|
2021
|
Akdeniz N ve ark. (23)
|
Natura Killer hücre intrasitoplizmik ve plazma sitokin düzeyleri
|
10 yeni tanı astımlı, 9 tedavi altndaki astımlı, 9 sağlıklı kontrol
|
Yeni tanı astımlı hastalarda kontrol grubuna kıyasla natural killer hücrelerin
intrasitoplazmik IL-4 düzeyi belirgin yüksek, IL-10 ve IFN-¥ seviyeleri belirgin düşük
bulunmuştur. Bunun dışında yeni tanı astımlılarda ilaçla kontrol altında olan astımlılara
kıyasla serum IL-1B ve IL-13 düzeyleri yüksek bulunmuştur. NK hücrelerin ve bu hücre kökenli
sitokinlerin astım patogenezindeki rolünün önemi vurgulanmıştır.
|
|
2022
|
Türk M ve ark. (24)
|
Sitokinler ve periostin/serum
|
76 ağır astımlı,
15 sağlıklı kontrol
|
Serum IL-25 ve TSLP düzeyleri ile periferik kan eozinofil düzeyleri arasında
kuvvetli korelasyon izlenmiştir. Atak dönemindeki periostin düzeyleri stabil döneme kıyasla
belirgin düşük bulunmuştur ve atak nedeni viral enfeksiyon olanlardaki periostin düzeylerinin
daha da düşük olduğu gösterilmiştir.
|
|
2022
|
Demır S ve ark. (25)
|
Serum Fatty Acid Binding Protein 4
|
34 ağır astım, 33 ağır olmayan astım, 20 sağlıklı kontrol
|
Serum fatty acid binding protein 4 düzeyi ile kan nötrofil sayısı arasında
korelasyon izlenmiş ve bu belirtecin astım varlığı ve şiddeti açısından önemli rol oynamadığı
düşünüldüğü belirtilmiştir.
|
|
2022
|
Düz ME ve ark. (26)
|
Plazma lipid parametreleri, çeşitli biyokimyasal parametreler, eksale nitrik oksit
düzeyi
|
214 astımlı
|
Astımlı hastalarda CRP, LDH, TG, FeNO, SII, ve INR değerlendirmesinin yardımcı
olabileceği belirtilmiştir.
|
|
2023
|
Coskunpinar E ve ark. (27)
|
Kan miRNA profil analizi
|
50 allerjijk astımlı, 18 sağlıklı kontrol
|
Ubiquitin-aracılı proteolizisi arttıran miR-142-5p, miR-376c-3p ve miR-22-3p
ekspresyon düzeylerinin astımlılarda azaldığı gösterilmiştir. Bulguların hastalığın tanı ve
takibinde yararlı olabileceği belirtilmiştir.
|